Antwoord

12. Mijn kind met een handicap vraagt veel zorg en speciale aandacht. Hoe zorg ik ervoor dat ook mijn andere kinderen de aandacht krijgen waar ze recht op hebben?

De handicap van je kind staat zo vaak in het middelpunt van het gezin dat er nog weinig tijd en energie overblijft voor je andere kinderen. Dat realiseren veel ouders van een kind met een handicap zich maar al te goed. Broers en zussen ('brussen') van een kind met een handicap zien in de eerste plaats hun broer of zus en dan pas de handicap. Zij zijn op veel vlakken net hetzelfde als andere broers en zussen. Maar door het hebben van een broer of zus met een handicap kunnen brussen heel wat extra zorgen en vragen:

Waarom heeft mijn broer een handicap?
Zal de handicap verdwijnen als mijn broer ouder wordt?
Wat doen al die hulpverleners met mijn zus?
Hoe kan ik mijn zus helpen?
Waarom gedraagt broer zich zo vreemd?  
Waarom besteden mama en papa al hun tijd aan mijn broer?  
Waarom ben ik wel eens jaloers?
Hoe kan het dat ik sterker en slimmer ben dan mijn jongere broer?
Kan ik ook die handicap krijgen?  
Zeg ik het tegen mijn klasgenoten?
Zal ik hiervoor niet uitgelachen of gepest worden?
Hoe zullen zij op mijn broer reageren?  
Waarom staren mensen naar mijn broer?
Wat moet ik doen wanneer mijn broer zich raar gedraagt als er andere mensen bij zijn?  
Moet ik later voor mijn broer zorgen?

Het is ook belangrijk dat je als ouder oog hebt voor vragen van broers en zussen en hen probeert te antwoorden op hun niveau. Het kan geen kwaad om toe te geven dat je het antwoord ook niet altijd weet.

Brussen, zeker jonge brussen, drukken vaak de wens uit dat ze dingen willen doen met hun broer of zus met een handicap: samen spelen, broer of zus iets leren, mee verzorgen ... Als het enigszins kan, kun je je andere kinderen de nodige vaardigheden aanleren om op een goede manier met hun broer of zus met een handicap om te gaan. Zonder de juiste vaardigheden lopen de contacten tussen brussen en hunbroer of zus met een handicap stroef of volledig verkeerd, waardoor brussen steeds minder contact hebben met hun broer of zus. Schuldgevoelens en het gevoel van eenzaamheid nemen hierdoor alleen maar toe. Probeer ook momenten te voorzien waarop je kinderen zonder handicap van jouw exclusieve aandacht kunnen genieten.

Jeremy, papa van Dario: "Twee keer per jaar gaan wij op weekend zonder Dario. Lara krijgt dan de volle aandacht van papa en mama. Dario gaat dan logeren.  Tijdens die weekends kan Lara even bijtanken, want Dario vraagt heel veel van onze aandacht en energie. Ik denk dat Lara Dario dan wel mist, of zich toch een beetje schuldig voelt, want elk weekendje weg zoekt zij een kadootje voor Dario: een grote dennenappel, een mooie steen, ..."

Terug naar overzicht vragen